Billy Preston speelde niet alleen met de grootste namen uit de rockgeschiedenis. Hij definieerde ze.
De Amerikaanse muzikant was een volmaakte sideman. Een meestertoetsenist die in elke broekzak past. Hij nam op en toerde met reuzen. De Beatles. De Rollende Stenen. Sly en de familiesteen. Erik Clapton. Noem maar op. Hij was daar.
Maar Preston was niet alleen een achtergrondspeler. Hij was op zichzelf een succesvolle soloartiest. Een songwriter met een eigen stem. En hij heeft een unieke titel in de muziekgeschiedenis. Hij is de enige artiest die een credit deelt met The Beatles voor een van hun nummers.
Dat krediet kwam op “Get Back.”
Prestons orgelwerk op dat nummer bestond niet alleen uit begeleiding. Het was essentieel. Het gaf het nummer zijn veerkracht. Zijn schommel. Zijn ziel. Zonder hem klinkt “Get Back” anders. Waarschijnlijk minder.
Zijn impact was zo groot dat de industrie hem in 2021 eindelijk herkende. Hij werd opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Niet als hulpje. Als steunpilaar van het genre.
Waarom is zijn verhaal vandaag de dag belangrijk?
Omdat Preston bewees dat een sideman onmisbaar kon zijn. Hij vulde niet alleen de ruimte. Hij zorgde voor het ritme. Hij bracht een met gospel doordrenkte precisie naar rock en pop.
Denk eens aan de opstelling die hij aanraakte. De Stones hadden lef nodig. Clapton had blues nodig. Sly had funk nodig. Preston heeft het allemaal geleverd.
Zijn solocarrière kende ook hits. “Zal het in cirkels rondgaan.” “Niets van niets.” Maar zijn nalatenschap ligt niet alleen in zijn eigen sporen.
Het staat in de platen die hij legendarisch heeft helpen maken.
Hij speelde op enkele van de beroemdste nummers ooit opgenomen. Niet omdat hij beroemd was. Maar omdat hij goed was. Ongetwijfeld goed.
Als je ‘Get Back’ hoort, luister dan naar het orgel. Hoor dat duwtje. Dat trekken.
Dat is Preston.
De introductie van de Rock and Roll Hall of Fame in 2021 kwam te laat. Maar het klopte.
Hij was niet zomaar een gast. Hij was een gastster die het hele album bleef.
Is er nog een toetsenist die zo gemakkelijk zoveel genres heeft beïnvloed? Waarschijnlijk niet.
Zijn invloed blijft hangen. In elke popplaat die een beetje extra bounce nodig heeft. In elk rocknummer dat een soulvolle lift nodig heeft.
Billy Preston had de schijnwerpers niet nodig. Hij heeft het gecreëerd.
