Australia, Nowa Gwinea i okoliczne wyspy są domem dla około 200 gatunków torbaczy. To zróżnicowana grupa. Znajdziesz ich kopiących doły pod ziemią. Znajdziesz je galopujące po otwartych równinach. Znajdziesz je przyczepione do drzew.
W Ameryce historia jest trochę inna. Żyje tam około 70 gatunków. Skupiają się głównie w Ameryce Południowej i Środkowej. To znacznie mniejsza liczba w porównaniu z ich australijskimi odpowiednikami. Dystrybucja jest nierówna. Przyczyny są złożone i sięgają głębokiej historii ewolucji oraz dryfu kontynentalnego.
Torbacze to nie tylko jeden rodzaj zwierząt. Przystosowały się do niemal każdej niszy ekologicznej. Weźmy wombata. To specjalista od kopania. Kopie tunele. Utrzymuje chłód w podziemiach. Jest to ziemska adaptacja do przetrwania w trudnych warunkach klimatycznych.
Potem są kangury. Są także ziemskie. Ale poruszają się inaczej. Oni skaczą. Pokonują ogromne odległości. Dominują w otwartych krajobrazach Australii. To inny rodzaj ziemskiego życia.
Niektóre torbacze opanowały środowisko wodne. Doskonałym przykładem jest opos wodny. Jest półwodny. On pływa. Żeruje w rzekach i strumieniach. Jest to rzadka cecha wśród torbaczy. To pokazuje, jak elastyczna może być ta grupa.
Gatunki drzew dodają kolejną warstwę różnorodności. Najbardziej znana z nich to koala. Mieszka na drzewach. Ona zjada liście. Całe życie spędza wysoko nad ziemią. To zupełnie inny sposób życia. Unika drapieżników lądowych. Pożywienie znajduje w koronach konkretnych drzew.
Który torbacz Cię interesuje? Nora? Sweter? Pływak? Lazuna? Odpowiedź zależy od tego, gdzie patrzysz. To zależy od tego, jak bardzo chcesz szukać.
