Je kunt niet het hele verhaal vertellen vanuit steen alleen.
De archeologie heeft zich lange tijd verbaasd over Shimao. Die enorme ommuurde stad in het noorden van China. Vier vierkante kilometer ervan. Maar vuil spreekt niet op zichzelf. DNA wel.
De nieuwe studie in Nature legt de zaak wijd open. Het laat zien waar de mensen vandaan kwamen. Hoe zij hun gezinnen organiseerden. En precies wie ze hebben vermoord.
Wie heeft hier gewoond
Onder leiding van prof. Qiaomei Fur van het Institute of Vertebrate Paleatology and Paleoanthropology. Plus een groot aantal partners in de provincies Shaanxi en Shanxi. Ze hebben er ruim tien jaar aan gewerkt. 169 oude monsters. 144 daarvan hebben geen verband met elkaar.
Het resultaat is duidelijk.
De Shimao-bevolking was grotendeels lokaal. Afkomstig van mensen die daar ongeveer 1000 jaar hadden gewoond. Ze sloten zich aan bij de Yangshao-cultuur op het Gele Rivierplateau.
Maar ze zaten niet geïsoleerd.
Genetica toont verbanden met overal elders. Taosi-cultuur in het zuiden. Steppe groepen. Rijstboeren verder naar het zuiden. Het was een breed netwerk. Interactie was niet zeldzaam. Het was de norm.
Bloedlijnen en vooringenomenheid
Hier is de echte kicker.
De sociale structuur was streng. Patrilineair. Mannen passeerden de rij. Gezinnen bleven zitten. Onderzoekers reconstrueerden stambomen van vier generaties. Je kon de stamboom bijna in steen zien uitgehouwen.
Dat leidt ons naar de offers.
Denk aan de schedels. Ongeveer 80 van hen. Opgestapeld nabij de Oostpoort. Voor nu. Dat was tot wijlen Shang de grootste verzameling schedels in China. Iedereen raadde wie daar was. Vrouwen. Dat was de oude veronderstelling.
Genetica is het daar niet mee eens.
Negen van de tien van die lichamen waren mannen.
Gewoon zo. Het oude verhaal gaat in rook op.
Het was genderspecifiek. Mannelijke lichamen kwamen terecht bij de Oostpoort. Vrouwelijke offers werden elders begraven. Gelinkt aan elite-begraafplaatsen zoals Huangchengtai.
Ritueel had een kaart. Regels voor waar mannen stierven. Verschillende regels voor waar vrouwen naartoe gingen. Het was georganiseerd. Koud dus.
Waarom de geslachten op deze manier scheiden? Wij weten het niet zeker. Misschien eisten verschillende goden ander bloed.
Dit geeft ons een eerste echte blik op de machtsstructuren van de vroege Oost-Aziatische staten. Hoe heersende families werden opgebouwd. Hoe rang werd verdiend of geërfd. Het gaat niet alleen meer om potten en scherven. Het gaat erom wie de eigenaar was van wie.
De stenen muren zwijgen. Maar de genen praten luid genoeg.
