Het echte pad naar stuntwerk: vaardigheden, vakbonden en inbreken

7

Vergeet het idee dat je een diploma in ‘stuntoptreden’ kunt behalen en loop regelrecht een Hollywood-set binnen. Dat pad bestaat niet. Er is geen formele academie die je een kaartje voor het leven geeft. In plaats daarvan is stuntwerk gebaseerd op een slopende, informele stage. Je leert door te doen, en je leert door naar iemand te kijken die de branche al heeft overleefd.

De eerste hindernis is niet eens fysiek. Het is bureaucratisch. Om als stuntartiest in film of televisie te kunnen werken, heb je doorgaans lidmaatschap van de Screen Actors Guild (SAG) nodig. Die kaart krijgen is zijn eigen missie. Je moet eerst als figurant werken. Dit is geen geringe prestatie. Extra’s zijn de voetsoldaten van filmsets, en het is een uitdaging om regulier werk in die rol te krijgen. Maar het is de beste manier om het jargon te leren, de hiërarchie te begrijpen en jezelf zichtbaar te maken voor de mensen die daadwerkelijk stuntmensen inhuren.

Hoe te netwerken met stuntcoördinatoren

Dus, hoe ga je van achtergrondacteur naar stuntartiest? Je moet jezelf op de radar van een stuntcoördinator zetten. Deze mensen zijn notoir druk en vaak onbereikbaar. Het advies van veteranen is bot: benader ze als ze niet begraven liggen in de productiechaos. Geef ze je CV en portretfoto. Vertel hen dat u met alles wilt helpen.

Het is een getallenspel. Je hebt de juiste uitstraling nodig. Je hebt de juiste vaardigheden nodig. Als je dat goede punt bereikt, kun je maanden of zelfs jaren later een telefoontje krijgen. Maar je kunt niet wachten op het telefoontje. U moet de portefeuille opbouwen die de call mogelijk maakt.

Welke vaardigheden heb je eigenlijk nodig?

Specialisatie is een valkuil. De industrie wil geen one-trick pony die alleen maar kan parkouren of alleen in snelle auto’s kan rijden. Ze willen veelzijdigheid.

Begin met podiumgevechten. Het is niet onderhandelbaar. Als je een klap niet veilig kunt opvangen of er niet overtuigend uit kunt halen, doe je niet mee aan het spel. Van daaruit vertakt u zich. Hoe diverser uw CV, hoe groter de kans dat u uit de pool wordt gehaald wanneer zich een specifieke behoefte voordoet.

Denk eens aan deze waardevolle vaardigheden:
– Vechtsporten : essentieel voor vechtchoreografie.
– Rotsklimmen : voor verticale afdalingen en muurafdalingen.
– Skiën en parachutespringen : voor actiescènes op grote hoogte of in de winter.
– Duikduiken : onderwaterstunts zijn zeldzaam maar lucratief.
– Hoog presterend rijden : niet alleen racen, maar precisiecontrole.
– Paardrijden : er bestaan ​​nog steeds westerns en historische stukken.
– Vuurwapenhantering : veilige en nauwkeurige omgang met rekwisieten is van cruciaal belang.

De United Stuntmen’s Association beheert een internationale stuntschool. Het biedt seminars en lessen over specifieke aspecten van het werk. Het hebben van die training op je cv getuigt van professionaliteit. Het laat zien dat je tijd hebt besteed buiten de chaotische omgeving op de set.

The Grind: van Gopher tot Double

Aangenomen worden betekent niet dat je meteen de heldenstunts doet. Je begint onderaan. Je wordt een “gopher” voor de directeur van de tweede eenheid. Dit betekent het ophalen van rekwisieten, het opruimen van sets en het leren van het ritme van de shoot. Je zult kleine stunts uitvoeren: stoten, vallen, rondgeslingerd worden. Het is repetitief. Het is vermoeiend.

Dan ga je langzaam omhoog. Je loopt grotere risico’s. Je werkt met complexe apparatuur. Maar vast werk? Dat is een mythe. De sector is hevig concurrerend. Zeer weinig stuntartiesten krijgen langetermijncontracten. Het werk is sporadisch. Je bent zo goed als je laatste baan, en de markt wordt overspoeld met mensen die hetzelfde werk willen doen voor minder geld.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Sophia Crawford is een opmerkelijke uitbijter. Ze diende als stuntdubbel voor Sarah