Het begon met een naamsverandering. In 1895 heette de sport mintonette. Een uitvinding van William G. Morgan die veel leek op tennis met een lager net. Teams volleyden een bal heen en weer. Maar de naam mintonette, die specifiek naar het net zelf verwees, duurde niet lang. Tijdens een oefenwedstrijd riep een toeschouwer dat ‘volleybal’ veel beter paste. De menigte was het daarmee eens. De naam bleef hangen. En dat deed het spel ook.
Tegenwoordig is volleybal niet alleen een nostalgische herinnering. Het wordt gespeeld door 46 miljoen Amerikanen. Het is een internationaal beest met trouwe fans die uit hun dak gaan tijdens de Olympische Spelen. Zeker, er zijn pluspunten. Er zijn competities. Maar je hebt geen stadion nodig om te spelen. Je hebt alleen een net nodig. En misschien een bal.
Zelfs als je een complete beginneling bent en denkt dat een ‘dink’ slechts een soort tussendoortje is, zijn er manieren om de boel op te schudden. Hier zijn vijf variaties waarmee je van de bank naar het net kunt komen.
Sepak Takraw: de kickbal van het volleybal
Dit is waar het raar wordt. Sepak takraw lijkt op volleybal, maar handen zijn niet toegestaan. Spelers gebruiken hun benen, hoofd en torso om de bal in de lucht en over het net te houden. De naam zelf is een taalkundige mash-up. “Sepak” is Maleis voor trap. “Takraw” is Thais voor de rotanbal.
Het spel is eeuwenoud. We hebben het over wortels uit de 11e eeuw in de Filippijnen, Indonesië en Laos. In Azië is het enorm. Zeer competitief. Serieuze zaken.
Maar je kunt het in je achtertuin spelen. Je hebt geen stadion nodig. Slechts drie spelers aan elke kant. Eén persoon trapt de bal over. De andere kant heeft drie aanrakingen om het terug te krijgen. Mocht je geen rotanbal hebben? Gebruik een standaard volleybal. Het werkt. Je kunt zelfs het aantal spelers aanpassen. Het is flexibel.
“Sepak takraw is razend populair in heel Azië en kan gemakkelijk worden aangepast aan spelen in de achtertuin.”
Blindvolleybal
Dit is het volgende moeilijkheidsniveau. En misschien een beetje chaos.
2: Hooverbal
Als je dacht dat de vorige varianten alleen maar over zichtbaarheidsproblemen gingen, dan is Hooverball de plek waar dingen fysiek veeleisend worden. Dit is niet het typische weekend-ophaalspel. Het is een full-contact duurtest die de baan in een worstelring verandert.
De regels zijn eenvoudig maar wreed. Spelers moeten te allen tijde hun voeten van de grond houden. Je kunt zeker bewegen. Je kunt springen. Maar je kunt niet landen. Als je schoenen het gras raken, ben je af. Je moet volledig vertrouwen op de kracht en het evenwicht van je bovenlichaam om de bal in het spel te houden.
Het voelt minder als volleybal en meer als een tikkertje met hoge inzet, waarbij het tikkertje een zware bal is. Je zult het grootste deel van je tijd op één been balanceren of gevaarlijk hurken, wachtend op het perfecte moment om te spieken of te blokkeren. De fysieke tol is onmiddellijk. Je kern zal schreeuwen. Je armen zullen branden. En als je uitglijdt? Nou, dat is een punt voor het andere team.
Hooverball ontstond in de jaren twintig op bouwplaatsen van de Hoover Dam. Werknemers hadden een manier nodig om actief te blijven zonder hun voeten te beschadigen na lange diensten. Ze hebben het spel aangepast aan hun krappe, stoffige omstandigheden. Het verspreidde zich door de bouwsector en werd een hoofdbestanddeel van openluchtrecreatie.
1: Blindvolleybal (herzien)
Laten we teruggaan naar de blinde variant. Ik noemde het als eerste omdat het het meest desoriënterende is. Stel je voor dat de zon ondergaat. De schaduwen worden langer. Je speelt tikkertje, maar je kunt de zoeker niet zien. Stel je nu dezelfde paniek voor in een volleybalcontext.
De installatie
Je hebt lakens nodig. Dekens. Alles wat licht blokkeert. Hang ze aan het net op de grond. Geen gaten. Als je tegenstanders door een gat kunnen gluren, is dat vals spelen. En geloof me, ze zullen het proberen.
De regels
- Aantal spelers: Onbeperkt.
- Baltype: Elke drijvende bal werkt. Volleyballen, strandballen, zelfs opgeblazen oefenballen.
- Doel: Volley de bal over het net.
- Punten scoren: Als de bal aan jouw kant de grond raakt, verlies je het punt.
Toegankelijkheid
Dit is niet alleen voor professionals. Beginnende spelers kunnen de regels aanpassen. Onderhandse worpen toestaan. Laat het net zakken. De sleutel is veiligheid. Je kunt niet zien waar de bal vandaan komt. Je kunt je teamgenoten niet zien. Communicatie wordt van levensbelang. Schreeuw als je beweegt. Schreeuw als je klaar bent om te slaan.
Waarom het werkt
Blind volleybal verwijdert de visuele signalen waarop we vertrouwen. Je moet luisteren. Je moet de lucht voelen. Het is een oefening in zintuiglijke deprivatie, verpakt in een competitief format. Het is chaotisch. Het is leuk. En het is angstaanjagend.
Vergelijking
Hoe verhoudt het zich tot zitvolleybal? Zitten vereist kracht en stabiliteit. Blind vereist vertrouwen en auditieve focus. Het zijn verschillende beesten. Eén test je spieren. De ander stelt je zenuwen op de proef.
Waar te spelen
Achtertuinen. Parken. Elk vlak oppervlak met een net. De locatie maakt niet zoveel uit als de opstelling. Zorg ervoor dat de vellen veilig zijn. Losse stof is een struikelgevaar. En struikelgevaar in het donker is een rechtszaak die nog moet plaatsvinden.
Het vonnis
Als
Het is moeilijk om je een personal trainer voor te stellen die een medicijnbal gebruikt om buikspieren te trainen, maar dat is precies wat ze doen. Stel je nu voor dat je er een over een volleybalnet tilt. Dat is Hooverbal. Deze achtertuin-variant van volleybal was ooit de belangrijkste sport in het Witte Huis. President Herbert Hoover vond het geweldig. Een arts uit het Witte Huis vond het in 1928 uit om Hoover op gewicht te houden.
Wilt u een spannende wedstrijd naspelen in uw eigen tuin? Je hebt een medicijnbal van zes pond nodig. Verzamel wat vrienden. Zet een volleybalnet op. De serveerder gooit de bal over. Een tegenstander moet het in één vloeiende beweging vangen en terugsturen. De vangst gemist? Je verliest het punt.
Zandvolleybalveld
Als je echt van plezier in de achtertuin houdt, is het tijd om een zandvolleybalveld te bouwen. Traditionele buitenbanen zijn 18 bij 12 meter groot. U kunt de grootte aanpassen aan uw ruimte. Als u geen aannemer wilt inhuren om een drainagesysteem te installeren, graaf dan een vlak gebied uit. Permanente netpalen in beton plaatsen. Of kies er gewoon voor om het goede spul toe te voegen: zand.
Leg eerst een laag grind neer. Het bevordert de drainage. Bedek het met landschapsstof. Voeg vervolgens twee voet zand van strandkwaliteit toe. De stof zorgt ervoor dat het zand niet door het grind naar beneden drijft. Het zorgt ervoor dat het de grond eronder niet kan bereiken.
Denk er eens over na. Jij en je vrienden kunnen de iconische beachvolleybalscène uit de klassieke film ‘Top Gun’ uit de jaren 80 naspelen wanneer de stemming daar toe komt.
