Abalon to jedna z tych gier strategicznych, która wydaje się zwodniczo prosta, dopóki nie zorientujesz się, że grasz w szachy piłkami rozmieszczonymi na sześciokątnej siatce. Nie chodzi tylko o przesuwanie elementów. Wszystko zależy od dźwigni. Wszystko jest w izolacji. Wszystko polega na zmuszeniu przeciwnika do przyjęcia pozycji, w której jego własne figury stają się pasywami, a nie aktywami. Jeśli kiedykolwiek zakończyłeś grę z poczuciem, że miałeś przewagę, ale nadal przegrałeś, prawdopodobnie przeoczyłeś subtelne zmiany w kontroli na planszy, które odróżniają początkującego od stratega.
Główny cel jest prosty: wypchnąć sześć piłek przeciwnika z planszy. Ale to, jak się tam dostaniesz, determinuje jakość twojej gry. Początkujący często skupiają się na bezpośredniej agresji. Biegną do przodu, starając się jak najszybciej strącić kawałki. To jest błąd. Agresja bez struktury prowadzi do nadmiernego rozciągnięcia. Jeśli twoja formacja się rozpadnie, twoje pionki rozproszą się po planszy. Porozrzucane postacie można łatwo popchnąć. Zorganizowane formacje są trudne do poruszania. Dlatego głównym celem na początku i w środkowej fazie gry nie jest przejmowanie, ale konsolidacja.
Twórz niezniszczalne formacje
Podstawą każdej skutecznej strategii w Abalone jest trójkąt. Dwie sąsiadujące ze sobą kule tworzą ścianę, którą trudno przesunąć. Trzy kule ułożone w trójkąt tworzą strukturę, której prawie nie da się poruszyć, chyba że wróg może ją oskrzydlić przeważającą liczbą. Takie klastry należy budować jak najwcześniej. Nie układaj elementów w długą linię. Linia jest wrażliwa z boków. Zwarte skupisko zmusza wroga do wydania znacznych zasobów, aby poruszyć tylko jedną jednostkę.
Rozważ geometrię deski. Sześciokątna siatka zapewnia sześć kierunków ruchu. Większość graczy patrzy tylko do przodu i do tyłu. Trzeba patrzeć po przekątnej. Kontrolowanie centrum jest ważne, ale kontrolowanie brzegów może być bardziej strategiczne korzystne. Dlaczego? Ponieważ krawędzie ograniczają ruch wroga. Jeśli dopchniesz element do krawędzi planszy, ograniczysz jego manewrowość. Nie może rozszerzać się na zewnątrz. Może się jedynie wycofać lub odepchnąć. To tu powstaje ciśnienie.
Sztuka blokowania
Blokowanie jest często źle rozumiane. Nie chodzi tylko o zatrzymanie natarcia wroga. Chodzi o stworzenie „martwej strefy”, w której jego dzieła nie mogą skutecznie działać. Jeśli uda ci się wbić grupę wrogich piłek na krawędź lub do własnych formacji, staną się one statyczne. Figurki statyczne są łatwym celem w późniejszych etapach gry. Jednak musisz zachować ostrożność. Jeśli zbudujesz zbyt wysoki lub zbyt odsłonięty mur, ryzykujesz przejęciem zbyt wielu obowiązków. Ściana, która wystaje zbyt daleko do przodu, może zostać odepchnięta. Trzymaj mocno swoją obronę. Trzymaj elementy połączone.
“W Abalonie każdy ruch powinien albo wzmocnić twoją pozycję, albo osłabić pozycję wroga. Unikaj ruchów, które nie przynoszą żadnego efektu. “
Zasada ta dotyczy zarówno ataku, jak i obrony. Kiedy atakujesz, upewnij się, że elementy podtrzymujące znajdują się we właściwej pozycji, aby zwiększyć pchnięcie. Jeśli strącisz jedną piłkę z planszy, a resztę pozostawisz w spokoju, zyskasz punkt, ale stracisz głębię strategiczną. I odwrotnie, broniąc się, nie powinieneś po prostu się wycofywać. Odwroty, które pozostawiają luki w szyku, prowokują natychmiastowe kontrataki. Dobra dygresja utrzymuje spójność. Pozostawia otwarte opcje.
Zarządzanie zasobami
Abalone to gra polegająca na zarządzaniu zasobami, ale zasobem jest Twoja mobilność. Każda piłka, którą poruszysz


























