Noord-Ierland heeft een bijgewerkte strategie voor mariene beschermde gebieden (MPA) gelanceerd, gericht op het versterken van de gezondheid van zijn kustecosystemen, maar natuurbeschermingsgroepen benadrukken dat echte vooruitgang afhangt van effectieve implementatie, en niet alleen van aanwijzing. Het nieuwe plan, onthuld door het ministerie van Landbouw, Milieu en Plattelandszaken (Daera), heeft tot doel cruciale habitats en soorten tot 2030 te beschermen en tegelijkertijd de gevolgen van de klimaatverandering aan te pakken.
De behoefte aan tastbare resultaten
Momenteel zijn 48 MPA’s geïdentificeerd als ecologisch belangrijke zones die verhoogde bescherming behoeven. Volgens dr. Sharon Thompson van de Royal Society for the Protection of Birds (RSPB) NI is het simpelweg verklaren van deze gebieden echter onvoldoende. Effectief beheer, consistente monitoring en robuuste handhaving zijn essentieel om de toekomst van het zeeleven en de zeevogels in Noord-Ierland veilig te stellen.
Deze nadruk op actie komt op een kritiek moment. De recente massale sterfte van zeevogels langs de kustlijnen van Spanje tot Schotland herinnert ons duidelijk aan de druk waarmee deze kwetsbare populaties worden geconfronteerd. De situatie toont aan dat er duidelijk behoefte is aan het opbouwen van veerkracht binnen deze ecosystemen, zodat ze beter bestand zijn tegen schokken in het milieu.
Belangrijkste aandachtsgebieden: habitats en soorten
De strategie benadrukt de rijke biodiversiteit in de Noord-Ierse wateren.
– Strangford Lough herbergt vitale zeegrasvelden die overwinterende rotganzen ondersteunen, naast diverse rotsachtige riffen en zeeleven.
– Het Noordkanaal biedt leefgebied aan bruinvissen.
– De Noordkust beschikt over unieke maerl-zeewierbedden bij Red Bay en zeldzame sponzen bij Rathlin Island.
Daera-minister Andrew Muir erkende het belang van het plan en noemde het een “belangrijke mijlpaal” in de bescherming van het “uitstekende” mariene milieu van de regio.
Van theorie naar praktijk
Thompson benadrukte dat functionarissen de druk die de achteruitgang van de zeevogelpopulatie veroorzaakt nauwgezet moeten beoordelen voordat zij gerichte beheersmaatregelen kunnen implementeren. Het aanwijzen van MPA’s is slechts de eerste stap. Het succes van deze strategie zal afhangen van de vraag of Noord-Ierland zijn verplichtingen kan vertalen in concrete, meetbare resultaten.
‘Wat nu telt is actie’, aldus Thompson. ‘Het aanwijzen van MPA’s is niet het einde, maar het beginpunt om ervoor te zorgen dat onze beschermde gebieden op de juiste manier worden beheerd, gecontroleerd en gehandhaafd.’
De echte test van deze MPA-strategie ligt in haar vermogen om verder te gaan dan beloftes en tastbare verbeteringen te realiseren voor de mariene ecosystemen van Noord-Ierland.
