De rechterlijke commissie van de Senaat heeft donderdag een stemming over de benoeming van Todd Blanche tot procureur-generaal vernietigd. Het is geen afwijzing. Het is een vertraging. En het laat precies zien hoe rommelig de beginperiode van de nieuwe regering achter de schermen wordt.
Blanche treedt momenteel op als AG. Hij heeft een vaste zetel nodig. Maar hij heeft de stemmen niet.
Concreet zit hij opgescheept met twee Republikeinse senatoren die niet willen toegeven: Thom Tillis uit North Carolina en John Cornyn uit Texas. Beide mannen verloren hun herverkiezingsbod tijdens de Republikeinse voorverkiezingen van dit jaar. President Trump had zijn tegenstanders actief gesteund in die races. Nu hebben zij de kaarten in handen.
Wat willen ze?
Schriftelijke garanties. Concrete beloften in inkt. Ze eisen dat het ministerie van Justitie expliciet verklaart dat het niet zal doorgaan met een fonds van 1,76 miljard dollar ter compensatie van Trump-aanhangers die betrokken waren bij de rellen in het Capitool van 6 januari. Ze willen ook een permanente belofte die de IRS verbiedt ooit de belastingaangiften van de president te onderzoeken.
Blanche zal die garanties niet geven. De commissie zit vast.
Voorzitter Grassley probeert de genomineerden van president Trump succesvol te maken in de commissie. Niet falen.
De woordvoerder van Chuck Grassley omschreef het uitstel eerder als strategisch dan als fataal. Ze beweren dat er nog steeds wordt gewerkt aan het veiligstellen van voldoende steun om Blanche ‘positief te rapporteren’. Grassley zegt dat de genomineerde “hooggekwalificeerd” is. De Senaat is het daar niet mee eens.
Democratische wetgevers stapelen zich op. Robert Garcia, de senior democraat in de House Oversight Committee, gaf een zinderende verklaring af. Hij stelt dat Blanche “te corrupt en onbetrouwbaar” is om voorbij de eindstreep te komen.
“Hij ging van de persoonlijke advocaat van Trump naar het orkestreren van slush-fondsen ter waarde van miljarden dollars”, zei Garcia. Hij en Dick Durbin, lid van de Senaatsrechter, doen er alles aan om de nominatie af te wijzen. Ze wijzen op Blanche’s omgang met de Jeffrey Epstein-dossiers en zijn rol bij het verplaatsen van Ghislaine Maxwell naar een minimaal beveiligde gevangenis. De roep om de terugtrekking van Blanche wordt steeds luider.
Escalatie van Iran en nucleaire ambities
Terwijl het bevestigingsdrama zich afspeelt, warmt de geopolitieke situatie op. De VS hebben de luchtaanvallen op Iran hervat.
Na een pauze van enkele dagen in de directe aanvallen zei Donald Trump tegen verslaggevers in het Oval Office: “We gaan ze heel hard slaan… omdat het onze beurt is.” Het leger omschreef de aanvallen als een “krachtige reactie” op Iraanse raketten die werden afgevuurd op Amerikaanse troepen in Jordanië. Dit is de eerste regionale aanval van Iran sinds de gevechten zijn onderbroken.
De gevolgen verspreiden zich. De VS werkten samen met Saoedi-Arabië om de door Teheran gesteunde milities in Irak aan te vallen. Minstens twintig strijders en zes Iraanse adviseurs werden gedood. Ondertussen veroorzaakten drone-aanvallen brand op twee schepen in de Egyptische haven Damietta. Ambrey, een Brits maritiem beveiligingsbedrijf, bevestigde de treffers op een Amerikaanse opslagfaciliteit en een Griekse tanker. Er zijn geen gewonden gevallen, maar wie de drones heeft afgevuurd, blijft onduidelijk.
Te midden van deze spanning stemden de Republikeinen in de Senaat als een blok om 71 van de genomineerden van Trump naar voren te schuiven. Dit geldt ook voor P. Wells Griffith, die als ambassadeur naar de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) in Wenen gaat. Griffith, een voormalige assistent van Trump, weigerde te getuigen tijdens het eerste afzettingsonderzoek. Zijn bericht is van cruciaal belang; het IAEA verifieert de nucleaire naleving. Als Trump een nieuwe deal met Iran probeert te sluiten nadat het huidige conflict is geëindigd, zal Griffith in de kamer zijn.
Politieke grillen en symbolische resoluties
De Senaat nam ook een unanieme resolutie aan waarin hij zich verzette tegen elke gratie voor Ghislaine Maxwell. De veroordeelde sekshandelaar, die twintig jaar heeft uitgezeten voor haar werk met Jeffrey Epstein, is volgens de maatregel van Democraat Jacky Rosen verboden tot clementie.
De resolutie is niet bindend. Symbolisch. Maar het zendt een boodschap uit. ‘Het is ronduit gruwelijk dat Trump ook maar het geringste idee van clementie koestert’, zei Rosen. Ze merkte op dat de passage plaatsvindt terwijl de Senaat de bevestiging van Blanche weegt. Het is een duidelijk ‘NEE’ tegen een speciale behandeling.
En dan zijn er nog de dingen over de cultuuroorlog. Barack Obama heeft een nieuwe advertentie laten vallen waarin hij de Iowa-democraat Josh Turek voor de Senaat steunt. De advertentie toont de voormalige president die hoepels schiet met Turek, een tweevoudig gouden medaillewinnaar op de Paralympische rolstoelbasketbal. Ze spelen een spelletje ‘I-O-W-A’. Het is een knipoog naar Obama’s tijd om een basketbalring op het gazon van het Witte Huis te installeren – een zet die Donald Trump onlangs bespotte toen hij een kinderboek las op een podcast.
Trump besteedde de aflevering gefixeerd op de middelste naam van Obama en herhaalde deze alleen al in de afgelopen zes maanden zestig keer. Hij probeerde zelfs “Hussein” in een smet te veranderen. Toen de Second Lady, Usha Vance, zijn bewering over Obama’s golfvaardigheden in twijfel trok, reageerde hij met een opmerking met ‘misschien racistische ondertonen’. Het is hetzelfde toneelstuk. Nu alleen maar luider.
Marjorie Taylor Greene trouwde dinsdag in Las Vegas. Haar nieuwe echtgenoot is Brian Glenn, een voormalig ‘Maga-spreekbuis’ die door Trump uit het perspakket van het Witte Huis werd gezet. Glenn stopte nadat hij zich had verzet tegen de vrijgave van Epstein-bestanden en kritiek had geuit op de bombardementen op Iran in 2025.
Glenn zat vroeger in het Oval Office en beantwoordde partijdige vragen voor Trump. Hij vroeg president Zelensky eens waarom hij geen pak droeg. Nu is Glenn weg. In zijn plaats is een nieuwe lichting loyalistische correspondenten gekomen, die graag de agenda van de president willen verdedigen.
Greene’s huwelijk met een banneling uit de binnenste cirkel voelt als een punt op een heel vreemde zin. Of misschien gewoon een komma.
De stemming over Blanche is uitgesteld. De aanvallen op Iran gaan door. De Senaat neemt resoluties aan waarvan zij weet dat deze geen wet zullen worden. Er is niets geregeld.
