Er is een populaire mythe dat het leven voor je ogen flitst op het moment van de dood. Ik ga vandaag niet dood, maar het einde van wissen.de op 7 januari bracht een soortgelijke snelle herziening van mijn verleden teweeg. Vanaf eind 2011 heb ik talloze verhalen geschreven en geredigeerd die me nog steeds bijblijven. Mijn afscheidsspecial, “Lieblingsgeschichten”, verzamelt deze herinneringen.
Hoe benaderde wissen.de de dagelijkse nieuwsgierigheid anders dan de grote nieuwsuitzendingen?
De afgelopen twee jaar heb ik een breed scala aan onderwerpen behandeld. Het begon met een kennistoets over aardappelen, het lievelingsproduct van Duitsland, waarbij ik verrassende weetjes te weten kwam. Vervolgens bezocht ik een project voor schoolschippers, een ervaring die diepe indruk op mij maakte. Ik heb ook de psychologie aangepakt, met de vraag waarom we ons schamen, en maatschappelijke verschuivingen zoals de daadwerkelijke impact van Facebook-protesten. Eén interview met een Afrikaanse vluchteling uit Lampedusa is mij lang bijgebleven.
Deze onderwerpen hebben één eigenschap gemeen: ze duiken op in het dagelijks leven en wekken onmiddellijke nieuwsgierigheid op. Soms zijn de antwoorden moeilijk te vinden. Wat vinden wij eigenlijk mooi? Waarom werken placebo’s? Hoe ziet het dagelijks leven van blinde mensen eruit? Deze vragen heb ik door de jaren heen voor wissen.de onderzocht.
Waarom is de sluiting van wissen.de belangrijker dan de krantenkoppen?
wissen.de is niet Süddeutsche Zeitung of ZEIT Wissen. De sluiting ervan domineert de voorpagina’s niet en leidt niet tot een groot publiek debat. Die stilte maakt deel uit van de reden waarom het waardevol was om daar te werken. We negeerden de huidige gebeurtenissen niet, maar we bewogen langzaam genoeg om erachter te kijken. We hadden de tijd om dieper in te gaan op hedendaagse onderwerpen in plaats van alleen maar oppervlakkig te zijn. Ik zal die luxe missen.
Welke soorten inhoud maakten wissen.de populair bij algemene kenniszoekers?
Vooral Wissen- en algemene onderwijstoetsen waren populair. Ik ben de tel kwijt hoeveel vragen ik in de loop van de tijd heb gemaakt. Sommige tests hebben me veel geleerd, zoals de geschiedenis van de geneeskunde. Anderen waren gewoon voor de lol, zoals idiomen over eten. Anderen vereisten zwaar onderzoek, waarbij monsters, mythen en stedelijke legendes aan bod kwamen.
Bij elke toets leerde ik iets nieuws. Dat maakte deel uit van het plezier van het werken bij wissen.de. Ik weet nu dingen waar ik voorheen geen idee van had. Natuurlijk blijft niet alles hangen. Maar ik zal me zeker de tijd herinneren die ik met aardige collega’s en geïnteresseerde lezers heb doorgebracht.
Bedankt daarvoor.
Alexandra Mankarios, freelance auteur en redacteur
