Istnieje popularny mit, że w chwili śmierci całe życie przelatuje Ci przed oczami. Nie umieram dzisiaj, ale zamknięcie wissen.de 7 stycznia skłoniło mnie do podobnego, zawziętego przeglądu przeszłości. Od końca 2011 roku napisałem i zredagowałem niezliczoną ilość opowiadań, które wciąż pozostają we mnie. Mój pożegnalny projekt specjalny „Lieblingsgeschichten” (Ulubione historie) gromadzi te wspomnienia.
W jaki sposób serwis wissen.de podszedł do codziennej ciekawości inaczej niż główne serwisy informacyjne?
Przez ostatnie dwa lata poruszałem różnorodne tematy. Wszystko zaczęło się od testu wiedzy na temat ziemniaków, ulubionego podstawowego pożywienia w Niemczech, podczas którego dowiedziałem się kilku zaskakujących faktów. Następnie wzięłam udział w projekcie dla uczniów, którzy tęsknili za szkołą. Było to doświadczenie, które głęboko mnie poruszyło. Studiowałem także psychologię, zadając pytanie, dlaczego odczuwamy wstyd, oraz zmiany społeczne, takie jak rzeczywisty wpływ protestów na Facebooku. Jedna rozmowa z afrykańskim uchodźcą z Lampedusy utkwiła mi w pamięci na długo.
Tematy te łączy jedno: pojawiają się w życiu codziennym i wzbudzają natychmiastową ciekawość. Czasem trudno znaleźć odpowiedzi. Co naprawdę uważamy za piękne? Dlaczego placebo działa? Jak wygląda codzienne życie osób niewidomych? Od wielu lat zgłębiam te pytania dla witryny wissen.de.
Dlaczego zamknięcie wissen.de jest ważne poza nagłówkami gazet?
wissen.de nie jest Süddeutsche Zeitung ani ZEIT Wissen. Jej zamknięcie nie trafia na pierwsze strony gazet i nie wywołuje masowej debaty publicznej. Ta cisza jest jednym z powodów, dla których praca tam była wartościowa. Nie ignorowaliśmy bieżących wydarzeń, ale poruszaliśmy się na tyle powoli, że mogliśmy spojrzeć poza nie. Mieliśmy czas, aby głębiej zagłębić się we współczesne tematy, zamiast tylko raportować powierzchownie. Będzie mi brakować tego luksusu.
Jakie rodzaje treści sprawiły, że witryna wissen.de stała się popularna wśród osób poszukujących wiedzy ogólnej?
Szczególną popularnością cieszyły się testy Wissena i testy ogólnoedukacyjne. Straciłem już rachubę, ile pytań stworzyłem na przestrzeni czasu. Niektóre egzaminy nauczyły mnie wiele, jak na przykład historia medycyny. Inne były po prostu dla zabawy, jak idiomy kulinarne. Inne wymagały poważnych badań, obejmujących potwory, mity i legendy miejskie.
Z każdym testem uczyłem się czegoś nowego. Na tym właśnie polegała radość pracy w wissen.de. Teraz wiem rzeczy, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Oczywiście nie wszystko zostaje zapamiętane. Ale na pewno zapamiętam czas spędzony w gronie życzliwych kolegów i zainteresowanych czytelników.
Dziękuję za to.
Alexandra Mankarios, niezależna pisarka i redaktorka
