Auguste Piccard onderzoekt niet alleen de uitersten van de aarde. hij ging daarheen.
Geboren in Bazel, Zwitserland, op 28 januari 1884, in een academisch gezin, had hij een intellectuele nieuwsgierigheid die nooit toegaf aan traditionele beperkingen. Zijn vader, Jules, was hoogleraar scheikunde aan de Universiteit van Bazel. Auguste studeerde samen met zijn tweelingbroer Jean aan het Zwitserse Federale Instituut voor Technologie in Zürich. Ze gingen vroeg uit elkaar. Jean studeerde scheikunde. Auguste koos voor natuurkunde.
Beiden behaalden hun Ph.D. Beiden waren van plan les te gaan geven. Maar toen Jean naar universiteiten in München, Lausanne en uiteindelijk de Verenigde Staten verhuisde, bleef August daar. Hij trouwde met de dochter van een Franse historicus aan de Sorbonne en begon zijn academische leven. Of zo lijkt het.
Eind jaren twintig riep de hemel hem.
De meeste wetenschappers waren destijds tevreden met aardse waarnemingen. Picard wilde kosmische straling van bovenaf waarnemen op atmosferische verstoringen. Dit is een gedurfde zet. Ballontechnologie bestond, maar stond nog in de kinderschoenen. Vliegen op grote hoogte is erg gevaarlijk, maar dit wordt niet goed begrepen. Picard had geen betere uitrusting verwacht. Hij heeft het zelf gebouwd.
Het bereiken van de rand van de ruimte
In 1930 bouwde hij een ballon speciaal om kosmische straling te bestuderen. Het gaat niet alleen om het verzamelen van data. Dit stelt het menselijk uithoudingsvermogen op de proef aan de rand van de ruimte.
Het jaar daarop, in 1932, verbeterde hij het cabineontwerp. Dit is geen kleine aanpassing. Dit is een doorbraak in onder druk staande habitats op grote hoogte. Het resultaat? Hij klom naar een hoogte van 17.008 meter (55.800 voet).
Deze hoogte komt overeen met ongeveer 30% van de hoogte van de Karmanlijn, de grenslijn die algemeen wordt beschouwd als het startpunt van de ruimte. hij overleefde. De gegevens die hij verzamelde veranderden de manier waarop wetenschappers de natuurkunde op grote hoogte begrepen. Hij liet zien dat mensen met het juiste scheepsontwerp veilig de bovenste stratosfeer kunnen verkennen.
Waarom is dit belangrijk? Omdat het nieuwe gebieden opent. Vóór Picard was de stratosfeer een speculatief niemandsland. Na hem was het een laboratorium.
De afdaling begint
Maar de lucht alleen is niet genoeg. Als hij de lucht boven kan veroveren, waarom kan hij dan het water beneden niet overwinnen?
De diepten van de zee zijn net zo mysterieus en vijandig als de ruimte. De druk stijgt met één atmosfeer per 10 meter. Op 1.000 meter ervaar je een 100 keer grotere druk dan op zeeniveau. Metaal kreukt. Glas breekt. Bestaande onderzeeërs hebben een beperkte diepte en manoeuvreerbaarheid.
Piccard zag de parallel. Zowel de stratosfeer als de diepzee zijn holtes. Beide vereisen stressbestendige habitats. Beiden vroegen om isolatie.
Hij paste zijn technische principes toe op de zee. In 1948 voltooide hij de eerste echte bathyscaaf. Dit is geen onderzeeër in de traditionele zin. Dit is een bathyscaaf die voor één doel is ontworpen: onder enorme druk zinken en onder water blijven.
Hij hield het niet voor zichzelf. Later maakte hij verschillende duiken met zijn zoon Jacques Piccard. De twee zouden uiteindelijk records vestigen die maar weinigen kunnen bereiken.
Van de stratosfeer naar de afgrond
De hemel alleen is niet genoeg.
Auguste Piccard had zojuist bewezen dat hij kon overleven op plaatsen waar de lucht zo ijl was dat ademen onmogelijk was en de luchtdruk een tiende van de zeespiegel bedroeg. Hij arriveerde met veel tamtam in Zürich en Brussel. De wetenschappelijke gemeenschap vierde de luchtdichte cabine. Ze vierden de perslucht. Ze vieren zijn overleving door in de isotherme laag te staren.
Maar Piccard keek naar beneden.
Als kind was hij gefascineerd door zeevis. Hij vroeg zich af waarom mensen de diepten zouden vrezen als ze de hoogten konden overwinnen. De logica is eenvoudig, maar ook eng. Als je een ballon in de lucht kunt bouwen, kun je waarschijnlijk ook een schip in de zee bouwen.
Hij noemde het een bathyscaaf.
Natuurkunde is moeilijk. De cabine moet zwaar zijn om de druk van de diepzee te kunnen weerstaan. zwaarder dan water. In het verleden hingen onderzoekers deze zware peulen aan kabels en lieten ze langzaam zakken. Geschikt voor lage tests. Het mislukte toen de oceaan zich terugduwde. Kabels zijn geknapt. Onder druk gedraaid metaal.
Picard probeerde niet tegen zijn gewicht te vechten. Hij draaide het probleem om.
Ballonnen stijgen omdat ze lichter zijn dan lucht. Een bathyscaaf is zwaarder dan water en zinkt dus. Om op te staan, moet je afvallen. Eenvoudig. elegant. Revolutionair.
De vlotter (het deel dat voor drijfvermogen zorgt) moet gevuld zijn met iets dat niet bezwijkt onder druk. lucht? Nee, lucht wordt heel gemakkelijk gecomprimeerd. Het is nutteloos om het volume op diepte te behouden. Picard kiest voor heptaan. Het is een aardoliederivaat. Gespannen. Het is niet samendrukbaar. Het houdt de vlotter stijf, zelfs als de zee hem probeert te verpletteren.
Duikvertragingen als gevolg van de oorlog
De bouw stopte. De Tweede Wereldoorlog brak uit. De Bathyscaaf bleef vele jaren onvoltooid en vertegenwoordigde een vreedzame verkenning die werd onderbroken door oorlog.
Het verscheen in 1948.
26 oktober was de eerste test. Onbemand. ondiep water. Tachtig voet. Het werkte.
Op 3 november gaan we nog dieper. Vierduizend voet? Nee, het is 1400 meter. Ongeveer 4.600 voet. De cabine hield stand. De druk deed er niet toe.
De heptaanvlotter deed zijn werk.
Maar de zee heeft andere plannen.
Toen het schip aan de oppervlakte kwam, sloegen er zware golven tegenaan. De boei was beschadigd.
Beschadigd.
Het project stuitte op moeilijkheden. Er waren genoeg problemen. Het geld raakte op. De twijfel sloeg toe.
Familiebedrijf
Jacques Piccard verschijnt.
Augustus’ zoon. Assistent bij het Departement Economie van de Universiteit van Genève. Hij is geen ingenieur. Hij is een onderhandelaar. Hij sprak met regeringen. hij sprak met de industrie.
Er is nieuws uit Triëst, Italië. Een lokale fabrikant stelt voor een nieuwe diepzeeonderzeeër te bouwen. Iets beters. Jacques sprong erop.
August, nu 69, keek toe. Maar hij stopte niet. In augustus 1953 werd de Middellandse Zee een diep slagveld. 2 bathyscaafjes. Twee landen.
Frankrijk heeft er één gestuurd. Duik naar een hoogte van 2100 meter. 6900 voet. diep.
Italië stuurde Triëst. Het ging tot 3.150 meter. Tienduizend, driehonderd voet.
Auguste Picard deed het. Dromen zijn realiteit. De man die ooit de stratosfeer bereikte, is nu in de afgrond gevallen.
Jacques verliet de economie. Hij bleef in het familiebedrijf. Ze bouwen meer. Ze gaan dieper.
August ging in 1954 met pensioen en vertrok vanuit Brussel naar Zwitserland. Het onderwijs eindigde. Het klimmen stopte.
De bloedlijn bleef echter stijgen. En naar beneden.
In 1999 brak Auguste’s kleinzoon Bertrand Piccard een nieuw record. Hij heeft niet gedoken. Hij cirkelde de hele wereld rond. Non-stop. In een ballon.
De Piccards grenzen niet alleen aan de rand van de wereld. Ze draaien eromheen.
