Pierwsza pełnia księżyca w roku, znana jako Wilczy Księżyc, pojawiła się dramatycznie nad paryską panoramą 3 stycznia, uchwycona na zachwycających zdjęciach Martina Girarda. Zdjęcie przedstawia księżyc wschodzący nad słynną Wieżą Eiffla i bazyliką Sacré-Coeur. To złożone dzieło podkreśla zarówno to niebiańskie wydarzenie, jak i słynne zabytki miasta.
Idealnie zbieżny moment
Girard starannie zaplanował ujęcie, korzystając z aplikacji do planowania nieba, aby określić położenie księżyca w pełni względem paryskich budynków. Wyczucie czasu było krytyczne: Księżyc również znajdował się w pobliżu perygeum, czyli najbliższego zbliżenia się do Ziemi na orbicie, co czyniło go „superksiężycem”, który wydawał się o 14% większy niż normalnie. Fotograf celowo wybrał pogodną noc, jaką zapewnił Paryż pomimo niskich temperatur i wcześniejszych opadów śniegu.
Fotografowanie klatki
Zdjęcie powstało z kilku klatek przy użyciu aparatu Canon 6D i teleobiektywu 500 mm. Aby podkreślić skalę Księżyca, uwzględniono Wieżę Eiffla (6,3 km) i bazylikę Sacré-Coeur (11,1 km).
Pomarańczowo-żółty odcień księżyca jest wynikiem rozpraszania Rayleigha, efektu atmosferycznego, który załamuje światło, tworząc żywy kolor, gdy księżyc przebija się przez horyzont. Ciemne plamy widoczne na powierzchni Księżyca to maria księżycowa – starożytne równiny lawowe utworzone miliardy lat temu w wyniku aktywności wulkanicznej.
Tradycja „Wilczego Księżyca”
Nazwa „Wilk Księżyc” wywodzi się z folkloru, nawiązując do odgłosów wycia watahy wilków zimą w trudnych czasach. Superksiężyce takie jak ten robią wrażenie nie tylko wizualnie, ale także przypominają o subtelnych, ale potężnych efektach grawitacyjnych, jakie wywiera nasz najbliższy niebiański sąsiad na Ziemi.
To zdjęcie to coś więcej niż tylko piękny krajobraz; pokazuje, jak staranne planowanie, odpowiedni sprzęt i czyste niebo mogą dać imponujące rezultaty w astrofotografii.
