Nowe badanie sugeruje, że Tyrannosaurus Rex poruszał się jak ośmiotonowy kurczak
Niedawne badania paleontologiczne na nowo definiują nasze rozumienie Tyrannosaurus Rex, kultowego drapieżnika późnej kredy. Podczas gdy wcześniejsze rekonstrukcje przedstawiały dinozaura jako ociężałego olbrzyma, nowa analiza skamieniałych śladów i struktury kości pokazuje, że tyranozaur poruszał się niezwykle ptasim krokiem – chodząc na palcach, jak współczesne kurczaki czy strusie.
Ślady ptaków
Badanie opublikowane w czasopiśmie Royal Society Open Science podważa wcześniejsze założenia dotyczące rozkładu masy ciała i rozwoju T. rexa. Poprzednie modele często przedstawiały dinozaura chodzącego na piętach, jakby jego stopy były sztywnymi, nieruchomymi blokami. Jednak analiza biomechaniczna pokazuje, że struktura stopy T. rex i skamieniałe ślady są zgodne z ruchem kopaczy obserwowanym u wielu współczesnych ptaków: lądowanie raczej na palcach niż na całej stopie.
Jest to ważne, ponieważ oznacza, że T. rex może poruszać się wydajniej, niż wcześniej sądzono. Ptaki korzystają z tego chodu, aby skrócić czas kontaktu z podłożem i płynnie przejść od chodu do biegu, umożliwiając większym gatunkom, takim jak strusie, osiągnięcie prędkości do 69 kilometrów na godzinę.
Dlaczego to jest ważne
Odkrycie podkreśla ewolucyjne powiązanie między dinozaurami i współczesnymi ptakami. Wiadomo już, że T. rex ma takie same cechy jak gatunki ptaków, w tym upierzenie i budowę kości, ale potwierdza to, że jego sposób poruszania się również był bardziej ptasi, niż sądzono.
Adrian Boyer, student kierujący projektem, wyjaśnia, że wcześniejsze rekonstrukcje uprościły mechanikę stopy dinozaura. Postrzegając stopy jako sztywne, naukowcy przeoczyli kluczowe szczegóły dotyczące interakcji zwierzęcia z otoczeniem.
Implikacje dla paleontologii
Badanie zmusza paleontologów do ponownego przemyślenia sposobu rekonstrukcji ruchów dinozaurów. Jeśli tyranozaur chodził na palcach, sugeruje to, że inne duże teropody mogły używać podobnych chodów. To może wyjaśniać, w jaki sposób te masywne drapieżniki były w stanie tropić ofiarę i zachować zwinność pomimo swoich rozmiarów.
Jak zauważa paleontolog Steve Brusatte, odkrycia ukazują dziwny, ale fascynujący obraz: ośmiotonowy kurczak gdakający w prehistorycznym krajobrazie. Potwierdza to, że nawet najbardziej przerażające stworzenia z przeszłości mogły wykazywać uderzające podobieństwo do zwierząt żyjących obecnie.
Zaktualizowane zrozumienie chodu T. rex stanowi ważny element układanki biomechaniki dinozaurów, wypełniając lukę między wymarłymi gigantami a ich współczesnymi potomkami.
