Wbrew powszechnemu przekonaniu zdecydowana większość wybitnych dorosłych – od mistrzów olimpijskich po laureatów Nagrody Nobla – nie była cudownymi dziećmi. Kompleksowa analiza 19 badań obejmujących prawie 35 000 najlepszych pracowników pokazuje, że szerokie doświadczenie na wczesnym etapie kariery, a nie intensywna specjalizacja, jest znacznie silniej powiązane z długoterminową doskonałością. Podważa to powszechnie panujące przekonanie, że kluczem do przyszłego sukcesu jest zmuszanie dzieci do intensywnego treningu.
Mit wczesnego startu
Przez wiele lat zakładano, że wysokie wczesne osiągnięcia w danej dziedzinie wiarygodnie przepowiadają przyszłą klasę światową. Jednak dane pokazują inny obraz. Tylko około 10% światowej klasy dorosłych osiągało najlepsze wyniki w młodości i tylko 10% najlepszych młodych profesjonalistów utrzymuje ten sukces w życiu dorosłym. Badanie podkreśla, że 82% młodych międzynarodowych sportowców nigdy nie osiąga tego samego poziomu co dorośli i 72% dorosłych międzynarodowych sportowców nigdy nie osiąga tego samego poziomu co młodzież. Jest to niezwykle ważne odkrycie, ponieważ sugeruje, że dominacja w dzieciństwie nie jest wiarygodnym wskaźnikiem długoterminowego potencjału.
Korzyści z bogatego doświadczenia
Przegląd wykazał, że dorośli odnoszący największe sukcesy zwykle stopniowo rozwijali swoje kompetencje, uczestnicząc w szerszym zakresie zajęć, zanim skupili się na przyszłej dziedzinie specjalizacji. Takie podejście rozwija bardziej elastyczne umiejętności uczenia się i pomaga ludziom odkryć dyscypliny, które odpowiadają ich mocnym stronom. Jak zauważa Arne Güllich z RPTU Kaiserslautern: * „Jeśli zrozumiemy, że większość światowej klasy specjalistów nie była wybitna ani wyjątkowa na początku swojej kariery, oznacza to, że wczesne wyjątkowe osiągnięcia nie są warunkiem wstępnym długoterminowej, światowej klasy wydajności”.*
Unikanie wypalenia zawodowego i znajdowanie właściwego kierunku
Intensywna wczesna specjalizacja może przynieść efekt przeciwny do zamierzonego. Wysokie wymagania treningowe zwiększają ryzyko wypalenia, kontuzji i zajęcia dyscypliny, która nie sprawia już przyjemności. Większe doświadczenie pozwala ludziom odkrywać różne ścieżki, co potencjalnie prowadzi do lepszego dopasowania w dłuższej perspektywie. Badania pokazują, że zachęcanie dzieci do uprawiania wielu dyscyplin przez kilka lat z większym prawdopodobieństwem doprowadzi do trwałej doskonałości niż nadmierne skupianie się na jednej umiejętności.
Konsekwencje dla rozwoju talentów
Badanie to poddaje w wątpliwość skuteczność programów mających na celu identyfikację i przyspieszenie wczesnego rozwoju talentów. Dzięki tym inicjatywom może zabraknąć przyszłych najlepszych talentów, ponieważ przedkładają krótkoterminowe zyski nad długoterminowy sukces. David Feldon ze stanu Utah podkreśla znaczenie rozwijania nie tylko wiedzy specjalistycznej, ale „robienia tego w zdrowy i produktywny sposób, który prowadzi do lepszych ludzi w szerszym znaczeniu”.*
Dowody sugerują, że przedstawienie wszechstronnego rozwoju nad wczesną specjalizacją może być skuteczniejszą drogą do kultywowania zrównoważonej doskonałości. Należy przenieść punkt ciężkości z identyfikowania geniuszy na rozwój elastycznych i odpornych ludzi, którzy mogą odnieść sukces w dłuższej perspektywie.
