NASA opóźniła wystrzelenie misji Artemis II, pierwszego od ponad pół wieku załogowego lotu poza niską orbitę okołoziemską, co najmniej do marca. Opóźnienie jest następstwem niepowodzenia w ukończeniu krytycznego „pełnego testu przed wystrzeleniem” w Centrum Kosmicznym im. Kennedy’ego, co uwydatnia ciągłe problemy z niestabilnym paliwem wodorowym rakiety Space Launch System (SLS).
Powtarzające się problemy z wyciekami wodoru
Próba, która polega na napełnieniu rakiety SLS milionami funtów ultrazimnego ciekłego wodoru i ciekłego tlenu, została przerwana w sobotę po wykryciu wycieku wodoru w miejscu, w którym rakieta łączy się z platformą startową. Powtarza to podobne problemy, które wcześniej opóźniały misję Artemis I bez załogi w 2022 roku.
Ekstremalna niestabilność wodoru sprawia, że niezwykle trudno jest go powstrzymać, nawet w zaawansowanych systemach kosmicznych. Drobna struktura molekularna wodoru umożliwia jego wyciek przez mikroskopijne szczeliny, tworząc stałe ryzyko wycieków. Inżynierowie próbowali rozwiązać ten problem, pozwalając uszczelkom nagrzać się i ponownie uszczelnić, ale problem nadal występował.
Konsekwencje dla przyszłych misji
Rakieta SLS, kluczowy element programu Artemis, obejmuje odnowiony sprzęt z wycofanego z eksploatacji programu promu kosmicznego. Ta zależność od starszych komponentów może przyczyniać się do powtarzających się problemów. Misja Artemis II ma kluczowe znaczenie dla długoterminowych księżycowych ambicji NASA, które obejmują ustanowienie trwałej obecności człowieka na Księżycu i przygotowanie do przyszłych misji na Marsa.
Ostatnia awaria podkreśla złożoność eksploracji głębokiego kosmosu i ciągłą potrzebę dokładnego testowania i ulepszania systemów startowych. NASA skoncentruje się teraz na analizie danych dotyczących wycieków i wdrożeniu środków naprawczych przed ponowną próbą przed startem.
Powodzenie programu Artemis zależy od usunięcia wycieków wodoru, zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności misji załogowych na Księżyc i dalej.
