Od soboty 10 stycznia 2025 r. Księżyc znajduje się w fazie ostatniej (trzeciej) ćwiartki. Oznacza to, że około 51% powierzchni Księżyca jest oświetlone, co daje spektakularny efekt półoświetlenia na nocnym niebie.
Co możesz zobaczyć dziś wieczorem
Nawet bez sprzętu gołym okiem widać kilka obiektów Księżyca: rozległą Mare Imbrium, wydatny krater Copernicus i nierówny płaskowyż Aristarchus.
Lornetka poprawia widok, umożliwiając dostrzeżenie ciemnego Basenu Grimaldi, złożonego Krateru Alphonse i gładkiego Mare Humorum. Dla osób posiadających teleskopy dostępnych jest jeszcze więcej szczegółów – w tym miejsca historyczne, takie jak miejsce lądowania Apollo 14 i imponujący krater Schillera.
Wyjaśnienie cyklu księżycowego
Księżyc kończy swój obrót wokół Ziemi w około 29,5 dnia i jest to okres znany jako cykl księżycowy. Ponieważ Księżyc jest pływowo połączony z Ziemią, zawsze widzimy tę samą stronę. Jednakże ilość światła słonecznego padającego na tę stronę zmienia się wraz z jej obrotem, tworząc fazy, które obserwujemy.
Osiem głównych faz:
- Księżyc w nowiu: Księżyc znajduje się pomiędzy Ziemią a Słońcem, przez co jego widoczna strona jest ciemna.
- Rosnący sierp: Po prawej stronie pojawia się cienki fragment światła.
- Pierwsza kwadra: Połowa Księżyca jest oświetlona z prawej strony.
- Woskowanie Gibbose: Ponad połowa Księżyca jest oświetlona.
- Pełnia Księżyca: Cała powierzchnia Księżyca jest jasna.
- Waxing Gibbose: Światło zaczyna słabnąć po prawej stronie.
- Ostatnia kwadra (trzecia kwadra): Połowa Księżyca jest oświetlona od lewej strony.
- Zanikający Sierp: Po lewej stronie pozostaje malejący fragment światła.
Kiedy można spodziewać się następnej pełni księżyca
Następna pełnia księżyca nastąpi 1 lutego 2025 r. Poprzednia pełnia księżyca miała miejsce 3 stycznia, co oznacza ciągły rozwój cyklu księżycowego.
Zrozumienie tych faz polega nie tylko na śledzeniu wydarzeń na niebie, ale także na rozpoznaniu podstawowego rytmu Układu Słonecznego, który wpływa na pływy, zachowanie zwierząt, a nawet historię ludzkości.
