Obecny stan leczenia zdrowia psychicznego jest w stagnacji. Ostatni duży przełom w farmacji, leki przeciwdepresyjne SSRI, takie jak Prozac, miał miejsce w latach 80-tych. Chociaż leki te są skuteczne dla wielu osób, nie działają na wszystkich i od tego czasu nie opracowano żadnych nowych, znaczących metod leczenia. Biorąc pod uwagę rosnącą częstość występowania depresji na całym świecie, badacze zwracają się obecnie w stronę sztucznej inteligencji (AI) jako potencjalnego rozwiązania.
Ograniczenia istniejących metod
Diagnostyka zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, opiera się obecnie na subiektywnej liście objawów. Takie podejście jest nieprecyzyjne i stwarza pole do błędnej diagnozy i nieskutecznego leczenia. Polska desperacko potrzebuje bardziej obiektywnych biomarkerów – mierzalnych wskaźników stanu psychicznego.
Rola AI w obiektywnej diagnostyce
Sztuczna inteligencja oferuje drogę do większej obiektywności. Analizując subtelne sygnały fizyczne, takie jak wyraz twarzy i wzorce mowy, systemy sztucznej inteligencji mogą identyfikować biomarkery depresji, które mogą przeoczyć klinicyści. Może to prowadzić do wcześniejszej i dokładniejszej diagnozy.
Ryzyko: stronniczość i niedokładność
Sztuczna inteligencja nie jest jednak pozbawiona wad. Modele sztucznej inteligencji są tak niezawodne, jak dane, na których są trenowane, co oznacza, że łatwo może wkraść się do nich stronniczość. Ostatnie badania pokazują, że chatboty AI mają trudności z dokładnością w niektórych obszarach, takich jak zdrowie kobiet, i czasami udzielają nieodpowiednich porad.
Perspektywy spersonalizowanego leczenia
Pomimo ryzyka sztuczna inteligencja może zrewolucjonizować wybory terapeutyczne. Badania pokazują, że czynniki związane ze stylem życia, takie jak aktywność fizyczna i kontakty społeczne, odgrywają ważną rolę w zapobieganiu i leczeniu depresji. Jeśli sztuczna inteligencja będzie w stanie dokładnie przewidzieć, które leczenie będzie najskuteczniejsze dla danego pacjenta, może znacząco poprawić wyniki leczenia.
Przyszłość opieki psychiatrycznej może zależeć od łagodzenia niedociągnięć sztucznej inteligencji przy jednoczesnym wykorzystaniu jej potencjału w zakresie obiektywizmu. Bez starannego rozwoju i nadzoru ryzyko „halucynacji” sztucznej inteligencji lub stronniczych diagnoz może przeważyć nad korzyściami.
Sztuczna inteligencja oferuje pełną nadziei, ale ostrożną drogę naprzód w dziedzinie, która od dawna potrzebowała innowacji.
