Er leven ongeveer 200 soorten buideldieren in Australië, Nieuw-Guinea en nabijgelegen eilanden. Het is een diverse groep. Je zult ze ondergronds zien graven. Je vindt ze over open vlaktes. Je zult ze tegenkomen aan bomen.
In Amerika is het verhaal enigszins anders. Er leven ongeveer 70 soorten. Ze zijn vooral geconcentreerd in Zuid- en Midden-Amerika. Dit is een veel kleiner aantal dan hun Australische tegenhangers. De verdeling is ongelijk. De redenen zijn complex en geworteld in een diepe evolutionaire geschiedenis en continentale drift.
Buideldieren zijn niet slechts één soort dier. Ze hebben zich aan bijna elke niche aangepast. Denk eens aan de wombat. Het is een graafspecialist. Het graaft tunnels. Onder de grond blijft het koel. Dit is een terrestrische aanpassing om te overleven in barre klimaten.
Dan zijn er de kangoeroes. Ze zijn ook aards. Maar ze bewegen anders. Ze hoppen. Ze bestrijken grote afstanden. Ze domineren de open landschappen van Australië. Dit is een ander soort landleven.
Sommige buideldieren zijn het water opgegaan. De waterbuidelrat is een goed voorbeeld. Het is semi-aquatisch. Het zwemt. Hij foerageert in rivieren en beken. Dit is een zeldzame eigenschap onder buideldieren. Het laat zien hoe flexibel de groep kan zijn.
Boomsoorten voegen nog een laag toe. De koala is de bekendste. Het leeft in bomen. Het eet bladeren. Hij brengt zijn leven hoog boven de grond door. Dit is een heel ander bestaan. Het vermijdt grondroofdieren. Het vindt voedsel in een specifiek bladerdak.
In welk buideldier ben je geïnteresseerd? De graafmachine? De hopper? De zwemmer? De klimmer? Het antwoord hangt af van waar je kijkt. En waar je naar wilt zoeken.
