President Donald Trump hield een recordbrekende State of the Union-toespraak van meer dan 107 minuten, waarbij de nadruk sterk lag op de Amerikaanse militaire kracht en mondiaal leiderschap. Opvallend afwezig in de toespraak was elke vermelding van NASA’s aanstaande Artemis 2-missie, ondanks de aanwezigheid van de astronautenbemanning als gasten.
Focus op militaire ruimtedominantie
Trump benadrukte herhaaldelijk de Amerikaanse ruimtemacht, opgericht tijdens zijn eerste termijn in 2019, en benadrukte de evolutie ervan naar een dominante militaire tak. Hij noemde het ‘mijn baby’, waarmee hij de persoonlijke investering in het programma onderstreepte. In de toespraak werd de rol van de Space Force in Operatie Absolute Resolve, de arrestatie van de Venezolaanse president Nicolás Maduro, aangehaald als bewijs van de effectiviteit ervan.
De nadruk op militaire ruimtevaartcapaciteiten weerspiegelt een bredere trend in de richting van het bewapenen van de ruimtevaart als een strategisch domein, een aanpak die de afgelopen jaren aan kracht heeft gewonnen. Deze stap onderstreept de escalerende concurrentie tussen landen om dominantie in een lage baan om de aarde en daarbuiten.
Artemis 2 Afwezigheid roept vragen op
Ondanks de aanwezigheid van de Artemis 2-bemanning werd de missie – Amerika’s eerste bemande maanvlucht in meer dan 50 jaar – niet erkend. Deze weglating is ongebruikelijk gezien de betekenis van het programma. De lancering van Artemis 2 staat gepland op 1 april en zal vier astronauten rond de maan vervoeren.
De weglating gaat ook voorbij aan de oorsprong van het programma tijdens de regering van Trump in december 2017, toen hij aanvankelijk streefde naar een maanlanding tegen het einde van zijn tweede termijn (eind 2024). Vertragingen, waaronder een recente terugdraaiing van de Space Launch System-raket vanwege technische problemen, hebben de missie teruggedrongen.
Bredere context van het ruimtevaartbeleid
Het verschil tussen de lof voor de Space Force en de verwaarlozing van Artemis 2 benadrukt een verschuiving in prioriteiten. Hoewel militaire ruimtetoepassingen directe aandacht van de president krijgen, sluiten wetenschappelijke en verkennende ruimtevaartprogramma’s mogelijk niet aan bij de onmiddellijke strategische doelstellingen van de regering.
De toespraak bevatte ook een korte knipoog naar de Amerikaanse prestaties op het gebied van de ruimtevaart, waarbij deze werden omschreven als triomfen van ‘pure Amerikaanse wil’. Deze retoriek ontbeerde echter specifieke steun voor de huidige NASA-initiatieven, waardoor de aanwezigheid van de bemanning op het adres grotendeels symbolisch was.
Het gebrek aan erkenning van Artemis 2, ondanks het historische belang en de aanwezigheid van zijn bemanning, duidt op een strategische keuze om zich te concentreren op militaire prestaties in plaats van op wetenschappelijke verkenning. Dit duidt op een duidelijke nadruk op bewapende ruimtevaartcapaciteiten boven vreedzame ruimteprogramma’s.
