Nieuw onderzoek bevestigt dat herten gloeiende ultraviolette (UV) sporen achterlaten in bossen, waardoor ze kunnen communiceren op manieren die onzichtbaar zijn voor mensen. De ontdekking werpt licht op hoe herten hun omgeving waarnemen en met elkaar omgaan, wat duidt op een geavanceerde vorm van signalering die verder gaat dan geur.
Hoe herten UV-communicatie gebruiken
Mannelijke witstaartherten markeren hun territorium tijdens de paartijd door het gewei tegen bomen te wrijven en geurgemarkeerde krassen op de grond te creëren. Deze “hertenwrijvingen” en schaafwonden dienen als waarschuwing voor rivalen en trekken potentiële partners aan. Wetenschappers van de Universiteit van Georgia (UGA) hebben nu ontdekt dat deze markeringen ook oplichten onder UV-licht, wat herten kunnen zien.
De studie, uitgevoerd in een onderzoeksbos van 337 hectare, volgde 109 wrijvingen en 37 krassen. Met behulp van UV-zaklampen bevestigden onderzoekers dat deze markeringen aanzienlijk helderder licht uitstraalden dan de omringende omgeving bij golflengten waarvoor hertenogen gevoelig zijn. Dit betekent dat herten deze gloeiende signalen gemakkelijk kunnen detecteren tijdens zonsopgang en zonsondergang, wanneer ze het meest actief zijn.
Wat veroorzaakt de glans?
De exacte bron van de UV-gloed wordt nog onderzocht. Hertenurine bevat verbindingen die reageren op UV-licht, evenals afscheidingen uit voorhoofdsklieren en beschadigd plantenweefsel. Of de gloed nu afkomstig is van hertenvloeistoffen, de planten die ze markeren of een combinatie van beide: de markeringen creëren een zichtbaar contrast voor herten bij weinig licht.
Dit is het eerste gedocumenteerde bewijs dat zoogdieren actief gebruik maken van fotoluminescentie in hun omgeving. Hoewel UV-geïnduceerde gloed al meer dan een eeuw bij zoogdieren wordt bestudeerd, levert dit onderzoek sterk bewijs dat het een biologische functie vervult.
Waarom dit belangrijk is
Hertenogen zijn aangepast om UV-licht te zien, waardoor ze bij uitstek geschikt zijn om deze gloeiende signalen te detecteren. De studie suggereert dat herten door het hele bos verlichte “prikborden” gebruiken om te communiceren, maar de exacte betekenis van deze signalen blijft onbekend.
De timing van de verhoogde UV-straling valt samen met de stijgende hormoonspiegels van herten tijdens het broedseizoen, wat erop wijst dat deze communicatiemethode verband kan houden met paargedrag. Verder onderzoek is nodig om te bevestigen of herten op een meetbare manier op deze gloeiende sporen reageren.
“Of de fotoluminescentie nu het resultaat is van klierafscheidingen van hertenvoorhoofd of van houteigenschappen, het blijft een feit dat wrijvingen visueel contrasteren met de omgeving op een manier die bij uitstek geschikt is voor het zien van herten.” – UGA-onderzoeksteam
De ontdekking voegt een nieuwe laag toe aan ons begrip van dierlijke communicatie en benadrukt de verborgen wereld van signalen die verder gaan dan de menselijke perceptie.
