China’s volgende robotmissie naar de maan, Chang’e 7, staat gepland voor lancering later dit jaar. Deze missie is niet zomaar een maanvlucht; het vertegenwoordigt een cruciale stap in het ambitieuze plan van China om een permanente, uit meerdere fasen bestaande maanvoorpost te vestigen – en de zoektocht naar waterijs op de zuidpool vormt daarbij de kern.
De kerndoelstellingen van de missie
Chang’e 7 zal gebruik maken van een geavanceerde reeks gereedschappen: een orbiter, lander, rover en een unieke maanhopper die is ontworpen om actief op zoek te gaan naar watervoorraden. Dit gaat niet alleen over het bevestigen van de aanwezigheid van water – ook al is dat een belangrijk doel – het gaat over het in kaart brengen van de verspreiding ervan en het beoordelen van de bruikbaarheid ervan als hulpbron voor toekomstige maannederzettingen. De missie zal ook aanzienlijk bijdragen aan het International Lunar Research Station (ILRS), een samenwerkingsverband tussen China, Rusland en andere landen.
Waarom dit ertoe doet: het strategische belang van de maan-zuidpool
De zuidpool van de maan is een belangrijk doelwit voor de accumulatie van waterijs als gevolg van permanent in de schaduw staande kraters waar zonlicht nooit komt, waardoor water kan bevriezen en miljarden jaren kan blijven bestaan. Water is niet alleen een wetenschappelijke curiositeit; het is een potentiële bron van raketbrandstof, drinkwater en ademende lucht voor astronauten. Het veiligstellen van de toegang tot deze hulpbronnen zou de kosten en complexiteit van langdurige maanoperaties dramatisch kunnen verlagen.
Sleuteltechnologieën en internationale samenwerking
De Chang’e 7-lander zal zich waarschijnlijk richten op de Shackleton-krater, uitgerust met een breed scala aan instrumenten uit meerdere landen, waaronder Rusland, Egypte, Bahrein, Italië, Zwitserland en Thailand. Het Russische ‘Dust Monitoring of the Moon’-instrument zal de samenstelling van het maanstof analyseren, terwijl een in Hongkong gevestigde telescoopsamenwerking astronomische observaties over een groot gebied vanaf het maanoppervlak zal opleveren.
De missie omvat verschillende geavanceerde technologieën:
- Lunar Hopper: Een mini-vliegende sonde met schokabsorptievermogen, die toegang mogelijk maakt tot steile hellingen en permanent in de schaduw gestelde gebieden.
- LUWA (Lunar Bodem Water Molecule Analyzer): Een cruciaal instrument ontworpen om de vorm, overvloed en oorsprong van waterijs te karakteriseren.
- Deep-Space Landmark Image Navigation: Zorgen voor nauwkeurige en veilige landingen op uitdagend terrein.
China’s maanambities op de lange termijn
Chang’e 7 is een voorloper van Chang’e 8, gepland voor 2028, die technologieën voor het gebruik van in-situ hulpbronnen (ISRU) zal testen voor het bouwen van habitats met behulp van maangrond. China streeft ernaar om tegen 2030 te beginnen met de bouw van het ILRS, waarbij het een volledig geautomatiseerd onderzoeksstation voor ogen heeft dat in staat is tot onbemande verkenning op lange termijn en menselijke aanwezigheid op de korte termijn ondersteunt.
“We hopen dat er op basis van fase vier van ons maanverkenningsprogramma een groot internationaal wetenschappelijk-technologisch onderzoeksproject zal plaatsvinden, geïnitieerd door China, met deelname van meerdere landen.” – Wu Weiren, hoofdontwerper van het Chinese Lunar Exploration Program.
Vooruitkijken: een nieuw tijdperk van maanverkenning
De Chang’e 7-missie vertegenwoordigt een cruciaal moment in de maanverkenning. Het gaat niet alleen om het bevestigen van het bestaan van water; het gaat over het leggen van de basis voor een duurzame menselijke aanwezigheid op de maan, waardoor de verkenning van de ruimte de komende tientallen jaren mogelijk een nieuwe vorm zal krijgen. Met een strikte planning en substantiële overheidssteun is China in de positie om de race te leiden naar het vestigen van een permanente maanvoorpost, waardoor wetenschappelijke ontdekkingen en het gebruik van hulpbronnen in de laatste grens worden versneld.
